Блог им. zhadraaubakirova Соңғы ардагер

Кең көшеде келеді бір қария,
Қарияға қарап көзім тоймайды.
Жарасады басына киген тақия,
Медальдары келеді күнмен таласа.

Сол атаға үніліп көп қарадым,
Көзі толы шексіз мұңлы – налаға.
Сонда неге, жаным, бірден білмедім
Соңғы ардагер кетіп барад қасымда.

Менің атам, соғыс ардагері Иманғали Итжанұлы

0 комментариев

Только зарегистрированные и авторизованные пользователи могут оставлять комментарии.